Leren luisteren naar je lijf

 In Blog

Volg je hart. Luister naar je lijf. Heb vertrouwen. Het zijn zinnetjes die ik vaak gehoord heb en ook steeds vaker tegen mezelf zeg (in gedachten). Ik heb dat echt moeten leren, want ik zag de quotes wel vaker langs komen en ik was het er altijd wel mee eens, maar wat betekent het dan echt? Ik had ook echt niet door dat ik dat niet deed. Ik dacht bij luisteren naar je lijf bijvoorbeeld dat je eerst ziek moest zijn. Dan neem je namelijk rust. Of dat is vaak wat de dokter dan zegt. En ook bij je hart volgen dacht ik: maar ik doe toch wat ik leuk vind, ik heb toch een prima leven?

En dat was ook zo. Ik leef in een rijk land, heb allemaal fijne mensen om me heen, had een goede baan en een eigen huis, inmiddels heb ik een fijn gezinnetje. Niks mis mee! Maar bij mij knaagde er wel altijd wat. Ik dacht zelfs dat er iets mis met me was, omdat ik het toch niet goed vond. Dat ik te kritisch was of dat ik niet zo moest zeuren. Inmiddels denk ik daar anders over.

Luisteren naar je lijf

Wat betekent dat nu echt? Luisteren naar je lijf. Ik zie het zo. We denken heel veel in onze maatschappij. We moeten veel nadenken op school, we bedenken wie we uit willen nodigen op verjaardagen of gewoon voor een bakje koffie, wat we met ons werk willen bedenken we en ook wat nu eigenlijk gezond is. Dat is je hoofd aan het werk.

Super handig natuurlijk, dat hoofd. Zonder het denken zouden we niet kunnen. Maar we zijn er ook een beetje in doorgeslagen. We bedenken zelfs: het is nu etenstijd, het is nu bedtijd. En we bedenken hoe we met mensen om zouden moeten gaan: ik denk dat je beter dit en dit kan zeggen. En waar we ook heel veel over nadenken is: als ik dat doe, dan val ik die lastig of dan zal hij vast dit denken of … (vul maar aan). Allemaal je hoofd.

En luisteren naar je lijf is dus het tegenovergestelde. Want zo lang je alles gaat bedenken, ga je nooit voelen. En ik weet dat als de beste, want ik heb er heel veel ervaring mee. Tot mijn 35e was ik een echte piekeraar, twijfelaar en denker dus. Luisteren naar je lijf is dus voelen.

Voelen

Maar ik voel toch ook? Want als ik ziek ben, voel ik me niet lekker. Soms voel ik me misselijk of heb ik hoofdpijn. En ik kan ook heel blij zijn of enthousiast. Dus dan voel ik toch ook! Ja, dat klopt zeker. En toch is het niet in balans bij de meeste mensen. Bij mij was dat ook niet zo.

Wat bedoel ik dan met voelen? Ik bedoel eigenlijk doorvoelen, ervaren, beleven. Want vaak als we hoofdpijn hebben, nemen we een medicijn. Als we misselijk zijn, doen we hetzelfde. Zit je niet lekker in je vel en is het niet zozeer fysiek, dan gaan we vaak met mensen praten of ons juist afsluiten van mensen. En als we gewoon even een rotdag hebben, dan gaan we netflixen, zoet / zout / vet eten, winkelen, slapen, alcohol drinken of nog iets anders om maar niet te hoeven voelen.

Want dat is wat ik met echt voelen bedoel. Als je een rotdag hebt, wil je lijf je iets vertellen. Als je ziek bent, wil je lijf je ook iets vertellen. Heb je het gevoel dat er iets niet klopt, dan is dat vaak je onderbuik die tegen je spreekt. Ben je verliefd, dan is dat ook je lijf. Voel je een klik bij een collega, vriendin of voorbijganger, dan komt die gevoel ook uit je lijf.

Je lijf praat

En dat is dus je lijf die met je probeert te communiceren. Natuurlijk ‘praat’ het niet letterlijk tegen je. Het gebruikt geen taal of geluid. Je lijft gebruikt gevoelens en emoties. Als je boosheid op voelt komen, wil dat zeggen dat je over je eigen grens gaat. Bij verdriet heb je te maken met het iets of iemand die kwijt raakt. Het kan ook om een relatie of baan gaan. En als je angst ervaart, wil dit zeggen dat je iets gaat doen buiten je comfort zone.

Maar je als je niet luistert naar je lijf, hoor je dit niet en begrijp je dus ook niets van jezelf. Je gaat heel veel eten, waarom dan? Misschien ben je boos. Je stelt iets steeds uit, maar begrijpt niet waarom. Misschien ben je bang. Of zijn er situaties die je compleet vermijdt? Dan voel je misschien heel veel verdriet of angst.

Je lijf is zo mooi! Het communiceert tegen je in een heel bijzondere taal: lichaamstaal. Het communiceert ook tegen je omgeving. Daarom kan je ook een bepaald gevoel hebben bij iemand anders. Iemand voelt gesloten als hij zijn armen over elkaar heeft, benen over elkaar heeft of steeds een beetje wegkijkt.

Leren luisteren

Maar wat nu als je wel super graag wilt leren luisteren naar je lijf, maar dat het gewoon niet lukt. Je weet niet wat je moet doen. Nou, dan kan ik je vertellen dat het tegelijkertijd heel makkelijk en heel moeilijk is. Luisteren naar je lijf is namelijk hetzelfde als luisteren naar een ander, en dat doen ook maar heel weinig mensen.

Om te kunnen luisteren moet je namelijk stil kunnen zijn. Echt luisteren naar een ander gaat namelijk niet om reageren, om laten zien dat je haar begrijpt of om laten weten dat je hetzelfde hebt meegemaakt. Nee, het gaat om stil zijn. Luisteren betekent er helemaal zijn voor de ander. Laat die persoon maar praten. Laat haar aangeven wat ze nodig heeft en geef die aandacht.

En luisteren naar je lijf is precies hetzelfde. Als je stil leert zijn, alleen, dan ‘spreekt’ je lijf tegen je. Je voelt de pijn, de angst of de liefde. Er voelt een soort beweging in je lijf, een tinteling. Misschien zie je zelfs dingen, hoor, proef of ruik je dingen. Je wilt niet weten wat je lijf allemaal kan, zonder dat het daadwerkelijk gebeurt. Ik ben zelf erg beeldend en zie dus echt dingen met mijn ogen dicht.

Stilte

Maar stilte is voor heel veel mensen heel confronterend. Je bent alleen met jezelf. Dat alleen is soms al lastig. En als dat dan lukt, en je zit stil en je doet niks, dan komen er allerlei ongemakkelijke emoties naar voren. Je voelt onrust, pijn en wilt dit het liefste wegduwen. Dat ben je immers gewend. Je voelt iets! Hup, dan gaan we lekker afleiding zoeken, met je kind spelen, iets leuks doen, zeggen tegen je moeder wat je allemaal vervelend vind. Noem het maar op!

Ik heb heel vaak in stilte gezeten en enorm veel onrust gevoeld. Dan wil ik mediteren en denk ik dat mijn hoofd stil moet zijn. Geluiden om mij heen vind ik dan ook storend. En als ik dan eigenlijk de pijn wil voelen, omdat ik weet dat dit me helpt, maar het lukt me niet? Dan voel ik me alleen nog maar gefrustreerder.

Het lukt niet! Denk ik dan. Dat is dus mijn hoofd. Het hoofd dat oordeelt over hoe het zou moeten zijn. Het oordeelt over de geluiden, over de gedachten en over hoe ik de dingen doe. Totdat er een ander stemmetje bij komt: het is ok! Alles is ok precies zoals het is. De geluiden, de gedachten en het niet lukken.

Het is ok

Dat is een zachter stemmetje. Een stemmetje dat van dieper komt. Het is veel liever en veel attenter. Je voelt het verschil. Maar het maakt het wel lastig om te doorzien welk stemmetje nou ‘de goede’ is. Welke is nu je hoofd en welke je hart? Met die vraag heb ik lang geworsteld! Totdat ik door kreeg dat ik het antwoord niet in mijn hoofd zou vinden.

Dat moet je loslaten. Je moet het accepteren. Heb vertrouwen. Volg je hart. Ik wist het altijd wel dat dit dingen zijn die me gaan helpen. Maar ik frustreerde me echt enorm over de vraag: HOE dan?! Maar eindelijk weet ik dan nu niet alleen het antwoord, maar kan ik het ook uitvoeren. Luister naar je lijf. Voel!

Er is een heel mooi liedje dat mij er enorm bij geholpen heeft. Het is in het Engels van een Zweedse zangeres. Als je goed naar de tekst luistert, dan gaat dit je ook enorm helpen. Ik heb het nummer heel vaak aan staan. Ook omdat ik er enorm rustig van wordt of dat het juist mijn emoties triggert, waardoor ik ze kan loslaten. https://youtu.be/deVTumtXcek

Luisteren naar je lijf

Ik heb geleerd te voelen door pijn. Toen ik me voor de zoveelste keer super slecht voelde, vroeg ik om hulp. Er werd gezegd dat je juist dan, als je pijn voelt, jezelf liefde mag geven. Zeg de dingen tegen jezelf die je zou zeggen als je beste vriendin of dochter deze pijn voelde. Het is ok. Je bent goed zoals je bent. Heb vertrouwen.

Geef jezelf een knuffel. Zeg tegen jezelf dat je pijn mag voelen, dat je fouten mag maken en dat je mag oordelen, omdat je mens bent. Ik ken niemand die niet oordeelt. Ik ken niemand die zijn mening niet deelt. Ruzie hoort er ook bij. Ziekte hoort erbij. Depressies, burn-out, ‘moeilijke’ kinderen, slechte nachten en noem het maar op. Ze horen er allemaal bij!

Zorg dus ook dat het mag van jezelf. Dat jij je zo mag voelen. Dat je onrust mag voelen en dat je het niet mag weten en dat je het ongelooflijk fout mag doen. Nee zeggen is ok. Een boze manager is ok. Of iemand anders die daardoor alles op zijn dak krijgt. Het is aan deze mensen zelf om ook te leren hiermee om te gaan.

Moodboard

En deze zware emoties die het leven vaak minder leuk maken, duwen we om die reden toch steeds weg. Maar gelukkig is er een super luchtige manier om hiermee om te gaan. Zonder dat je meteen alle pijn en emoties hoeft te doorvoelen, kun je ook beginnen met een moodboard.

Het woord zegt het al: stemming bord. Je kan je stemming mooi in beeld brengen door middel van plaatjes een teksten. En je kan helemaal zelf kiezen welke stemming dat gaat zijn. Super leuk toch! Het is heel laagdrempelig en heel gezellig om te doen. Lekker knippen en plakken, net als op de kleuterschool.

Meerdere keren per jaar bied ik een workshop aan waarin je zo’n moodboard kunt maken. Gezellig met andere gelijkgestemden aan de slag met je stemming. Op zoek naar leuke plaatjes en inspirerende teksten op een heerlijke plek. Je vindt de datum van de eerstvolgende workshop hier.

Je bent welkom!

Recommended Posts

Leave a Comment